De armoede-intensiteit: een raming van de diepte van armoede

Elian Griffioen (CPB) presenteert in deze publicatie een eerste raming van de armoede-intensiteit op basis van het Centraal Economisch Plan 2025. Het doel is om naast het aantal personen in armoede ook inzicht te geven in de diepte ervan: hoe ver ligt het inkomen onder de armoedegrens? Deze nieuwe indicator helpt om de invloed van beleid en economische ontwikkelingen op verschillende groepen in armoede beter te duiden.

Uit de ramingen voor de periode 2021-2026 komen de volgende conclusies naar voren:

• Het aantal mensen met een lage armoede-intensiteit (een tekort tot 10%) daalt sterk door inkomensondersteunend beleid.
• De groep met een hoge armoede-intensiteit (een tekort van meer dan 30%) blijft nagenoeg gelijk, waardoor de mediane armoede-intensiteit stijgt.
• Diepe armoede komt relatief vaak voor bij werkenden en zelfstandigen, mede door een laag aantal uren, lage tarieven en het niet-gebruik van toeslagen.
• Inwoners in de bijstand hebben vaak een beperkt tekort (minder dan 5%), omdat hun uitkering plus toeslagen net niet toereikend is.

Wat kun je ermee in de praktijk?

Dit rapport biedt essentiële achtergrondinformatie voor je armoedebeleid. De analyse laat zien dat generieke inkomensmaatregelen vooral de mensen helpen die net onder de armoedegrens leven. Voor de groep in diepe armoede – vaak werkenden en zelfstandigen – is dit niet voldoende. Je kunt deze inzichten gebruiken om in te zetten op het verminderen van niet-gebruik van regelingen en om specifieke aandacht te vragen voor de groep werkende armen in jouw gemeente. Het rapport onderbouwt dat voor de hardnekkige groep meer nodig is dan alleen algemene koopkrachtreparatie.

Voor wie is het relevant?

Deze publicatie is relevant voor beleidsmakers en strategen binnen het sociaal domein, met name op de dossiers armoede, schulden en bestaanszekerheid. Ook voor professionals die zich bezighouden met vroegsignalering en de aanpak van niet-gebruik is dit waardevolle informatie.